Έρχονται οι μέρες του απολογισμού, αν υπάρχει βελτίωση ή όχι…

Έρχονται οι μέρες του απολογισμού, αν υπάρχει βελτίωση ή όχι…

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΖΩΡΖΟΥ

Καλό μήνα σε όλους. Η αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει για το φινάλε των πρωταθλημάτων και των τουρνουά και πλέον υπάρχει σαφής εικόνα για την σεζόν που θα ολοκληρωθεί, όσον αφορά τις ακαδημίες. Το βασικό ερώτημα που πρέπει να απαντήσουν παράγοντες, προπονητές, γονείς και παιδιά είναι αν έχει υπάρξει βελτίωση κατά την διάρκεια της περιόδου.

Τα καλοκαιρινά τουρνουά γίνονται περισσότερο για να χαλαρώσουν τα παιδιά, μετά από μια σεζόν που για το καθένα έχει τις δυσκολίες του, καθώς θα πρέπει να συνδυάσουν το ποδόσφαιρο και το σχολείο. Στις αναπτυξιακές ηλικίες του αθλήματος, πέρα από τα αποτελέσματα, είναι πολύ σημαντικό να αισθάνεται κανείς ότι στο τέλος της χρονιάς έχει προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα, ότι έχει μάθει περισσότερα πράγματα και πως δεν έμεινε στάσιμος.

Η στασιμότητα σε μια ομάδα και ένα παιδί σημαίνει οπισθοχώρηση. Κάποιοι λανθασμένα πιστεύουν ότι τα πάντα είναι ζήτημα ψυχολογίας. Φυσικά κι αυτή παίζει σημαντικό ρόλο, όμως οι ομάδες που έχουν δουλέψει πιο σωστά φαίνονται μέσα στο γήπεδο. Εξαρτάται πάντα από την ηλικία, το επίπεδο σε ατομικό και ομαδικό σκέλος και τους στόχους που μπαίνουν.

Όταν ένα σύνολο εμφανίζεται καλύτερο σε σχέση με το πρώτο μισό της σεζόν, αυτό σημαίνει ότι και ατομικά υπάρχει εξέλιξη για τους μικρούς ποδοσφαιριστές και τα εύσημα πρέπει να τα πάρει εκείνος που τους καθοδηγεί από τον πάγκο. Προφανώς σε αυτές τις περιπτώσεις διέκρινε γρήγορα τα ελαττώματα και εργάστηκε μεθοδικά για να μειώσει τις αδυναμίες του συνόλου και του καθενός ξεχωριστά και πρέπει να του πιστωθεί. Δεν αποτελούν μοναδικό γνώμονα τα αποτελέσματα, αλλά το πιο σημαντικό είναι η εικόνα που παρουσιάζει μια ομάδα μέσα στο γήπεδο.

Αντιθέτως, όταν δεν υπάρχει καμία διόρθωση στα λάθη που γίνονταν στο ξεκίνημα, όταν το… αφήγημα είναι ίδιο και απαράλλαχτο και όταν οι δικαιολογίες από τους προπονητές εστιάζουν μόνο στην συμπεριφορά των παιδιών και προσπαθούν να βρούνε… εξιλαστήρια θύματα, τότε στραβά αρμενίζει το καράβι. Αν κάποιος δεν παραδέχεται τα δικά του λάθη, τότε δεν μπορεί να εξελίξει και τους μικρούς. Γι’ αυτό στις οργανωμένες ακαδημίες πάντα υπάρχει επαφή των υπεύθυνων με τους γονείς για να ακούνε και να αφουγκράζονται τους προβληματισμούς τους.

Τα παιδιά είναι σαν σφουγγάρια, που μαζεύουν ποδοσφαιρικές γνώσεις και χρειάζονται συγκεκριμένα πράγματα και όχι γενικά και αόριστα. Αυτό που θα τους δώσεις, αυτό θα πάρουν. Πολλοί σκέφτονται εσφαλμένα και δίνουν την ίδια… τροφή σε όλους. Όταν κάποιο παιδί βρίσκεται π.χ. στο επίπεδο Γ δεν γίνεται να το γυρνάς στο Β μέχρι να φτάσουν εκεί και οι υπόλοιποι. Έτσι, ναι μεν ανεβαίνουν ορισμένα, αλλά κόβεις την εξέλιξη κάποιων που ξεχωρίζουν και η συνολική σούμα βγαίνει αρνητική.

Γι’ αυτό και είναι δύσκολη η δουλειά στις ακαδημίες. Οι μέρες του απολογισμού φτάνουν και καλό θα είναι ο καθένας να κάνει την δική του με ψυχραιμία και οι γονείς από την πλευρά τους να ζυγίσουν τα πράγματα με γνώμονα την εξέλιξη και ψυχική χαρά του παιδιού τους. Το «δεν βαριέσαι» ο καθένας θα το βρει μπροστά του και σε μερικές περιπτώσεις θα είναι αργά, πολύ αργά, όταν συνειδητοποιήσει την πραγματικότητα.