Η σύγκρουση των Τιτάνων

Η σύγκρουση των Τιτάνων

Δεν έχω τον σκοπό να σας κάνω μαθήματα ιστορίας ή μυθολογίας. Απλά θέλω να βάλω σε μια τάξη κάποιες σκέψεις μου των τελευταίων ημερών και να τις μοιραστώ μαζί σας. Ας διαθέσετε λίγα λεπτά από τον χρόνο σας να ξετυλίξουμε τον μίτο του λαβυρίνθου μου μαζί.

Η ελληνική μυθολογία αποτελείται από μια πλούσια συλλογή αφηγημάτων με ρίζες στην αρχαία Ελλάδα, που εξιστορούν τη ζωή και τις ποικίλες περιπέτειες τιτάνων, θεών, ημίθεων, αλλά και απλών ανθρώπων, ηρώων που δεν είχαν κάποια θεϊκή δύναμη και καταγωγή.

Στην αρχαία Ελλάδα επίσης θεσπίστηκαν και οι Ολυμπιακοί αγώνες. Ένα αθλητικό γεγονός που ενέπνεε τόσο σεβασμό, αλλά και δέος στους ανθρώπους της εποχής. Υπήρχε ανακωχή τις ημέρες των αγώνων και αθλητές και θεατές κατέκλυζαν την αρχαία Ολυμπία για να συμμετάσχουν στην μεγάλη αυτή γιορτή! Η νίκη για τους αθλητές που συμμετείχαν ήταν ιδιαίτερα σημαντική, όπως επίσης μεγάλο βάρος στους κόπους των αθλητών έδινε και η πολιτεία. Η νίκη ενός αθλητή δεν ανταμειβόταν μόνο με ένα δάφνινο στεφάνι. Ακολουθούσαν προνόμια από την πολιτεία για τους νικητές, ισότιμα με τιμές μεγάλων στρατηγών και βασιλιάδων!

Οι αθλητές ήταν ινδάλματα για τους νέους της εποχής! Πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες! Η υποδοχή των νικητών πανηγυρική! Οι πόλεις τους υποδέχονταν με μια παρέλαση. Ο αθλητής έμπαινε στην πόλη πάνω σε άρμα που το έσερναν τέσσερα άσπρα άλογα και ήταν ντυμένος με πορφυρό χρώμα, το οποίο ήταν το χαρακτηριστικό χρώμα των βασιλιάδων! Η είσοδός του ήταν από έναν γκρεμισμένο σημείο στα τείχη της πόλης. Γκρεμισμένο καθώς συμβόλιζε ότι η πόλη έχει πλέον θαρραλέο και παντοδύναμο προστάτη, ο οποίος με τον ίδιο ζήλο που αγωνίστηκε θα την υπερασπιστεί!

Πολλές ακόμη οι τιμές και τα προνόμια ενός ολυμπιονίκη στην αρχαία Ελλάδα, την γενέτειρα του μεγάλου αυτού αθλητικού γεγονότος, του δημοκρατικού πολιτεύματος, του δράματος, της φιλοσοφίας κτλ. Νομίζω έγινα σαφής και δεν χρειάζεται να το συνεχίσω, όλοι ξέρουμε για την αρχαία Ελλάδα. Όλοι θυμόμαστε τα παραπάνω με περηφάνια και τα αναφέρουμε με την πρώτη ευκαιρία, ειδικά οι επαναστάτες των πληκτρολογίων και της καφετέριας. Όλοι (έστω και στιγμιαία) νιώθουμε περήφανοι για τα μετάλλια που κερδίζουν οι συμπατριώτες μας στους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς αγώνες. Συγκίνηση στο άκουσμα του εθνικού μας ύμνου! Αμέτρητα ποσταρίσματα στα social media για τις επιτυχίες και οι λογαριασμοί των αθλητών κατακλύζονται από αιτήματα φιλίας και καλά λόγια!

Είμαστε απαράδεκτοι και υποκριτές! Ναι είμαστε μην παρεξηγείστε δεν είναι δα και καμία βαριά προσβολή! Είπε κάτι πολύ σωστό η χρυσή ολυμπιονίκης μας… “Ευχαριστώ όσους με στήριζαν πριν και όσους θα συνεχίσουν να με στηρίζουν μετά!” Αξίζουμε εμείς ευχαριστίες;

Οι ολυμπιονίκες μας είναι ημίθεοι στα μάτια μου! Οι παραολυμπιονίκες τιτάνες! Δεν θέλουν να τους γράψουμε ποίηση ή ραψωδίες ολόκληρες για τα κατορθώματά τους! Θέλουν απλά να τους στηρίζουμε έμπρακτα και με διάρκεια. Να συμμετέχουμε πηγαίνοντας στα στάδια και τα γήπεδα της χώρας μας όταν αγωνίζονται να τους εμψυχώνουμε. Να βλέπουν φυσική και όχι ηλεκτρονική παρουσία!

Δεν θέλουν η πολιτεία να τους ντύσει με πορφύρα και να γκρεμίσει τα τείχη του… αεροδρομίου στην υποδοχή! Θέλουν απλά να τους στηρίζει έμπρακτα και με διάρκεια! Θέλουν τις κατάλληλες εγκαταστάσεις να προπονηθούν! Θέλουν να εισπράττουν τα χρήματα που δικαιούνται, ώστε να μπορέσουν να επικεντρωθούν στον πρωταθλητισμό!

Οι αθλητές μας θέλουν να είναι πηγή έμπνευσης για τα παιδιά μας! Θεωρώ πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή για έναν αθλητή από το να ακούσει από έναν μελλοντικό πρωταθλητή πως ήταν το ίνδαλμά του! Όλοι λίγο πολύ έχουμε δει πως φωτίζεται το πρόσωπο ενός παιδιού όταν συναντά το πρότυπό του. Αθλητισμός σε αγνή μορφή μέσα από μία μόνο έκφραση!

Οι αθλητές μας θέλουν να κάνουν την οικογένειά τους περήφανη! Θέλουν να κάνουν περήφανο ένα ολόκληρο έθνος, αλλά πρέπει και εμείς να τους βοηθάμε όταν μπορούμε! Ας πάρουμε το καφεδάκι μας στο χέρι να το ας πιούμε σε κανένα πρωτάθλημα στίβου για παράδειγμα.

Οι αθλητές των Παραολυμπιακών έχουν ακόμη δυσκολότερο ρόλο! Σε όλα τα παραπάνω δίνουν τη μάχη τους με τον κοινωνικό ρατσισμό! Αυτοί και αν δίνουν ελπίδα! Αυτοί και αν είναι πρότυπο για τα παιδιά μας! Αυτοί και αν δίνουν ελπίδα σε όλους και ειδικά σε άτομα με κινητικά προβλήματα! Κάθε νίκη γροθιά στον ρατσισμό των ατόμων με ειδικές ανάγκες! Τιτάνες πραγματικοί! Τους χάζευα τις προηγούμενες ημέρες και ζήλευα το χαμόγελό τους. Όχι το χαμόγελο της επιτυχίας. Το χαμόγελο που είχαν όταν ανακοινωνόταν από το μεγάφωνο το όνομά τους πριν την έναρξη του αγωνίσματος. Το χαμόγελο της συμμετοχής! Το πραγματικό χαμόγελο του αθλητισμού!

Την ημέρα που γράφω αυτό το κείμενο είναι η τελετή λήξης των Παραολυμπιακών αγώνων της Βραζιλίας. Δεν έχει νόημα να κάνουμε απολογισμό μεταλλίων. Ο απολογισμός που πρέπει να γίνει είναι αυτός των ανθρώπων που εμπνεύστηκαν πραγματικά από τις προσωπικές ιστορίες και τις προσπάθειες, όχι μόνο τις νίκες, των αθλητών! Θέλω να πιστεύω πως η αποψινή λήξη θα σημάνει μία νέα αρχή για πολλά πράγματα και πως ίσως αυτό το κείμενο θα μας κάνει να δούμε λίγο διαφορετικά κάποια πράγματα! Ίσως έγινα πολύ γραφικός μα έτσι ίσως εκφράζεται η πραγματικότητα καλύτερα!

Το μόνο σίγουρο είναι πως το αληθινό χαμόγελο του αθλητισμού δεν σβήνει ποτέ όσο υπάρχουν αυτοί αθλητές και είμαι περήφανος που μάχονται ακόμη κάποιοι γύρω μας για να εμπνεύσουν τις νέες γενιές ηρώων! Πάντα ζούσαμε ανάμεσα σε ημίθεους και τιτάνες δεν το έχετε καταλάβει ακόμη;

Γράφει ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΚΛΑΒΟΥΝΑΚΗΣ