•  

 

Μην «πυροβολείτε» τα παιδιά (σας), τα διώχνετε από το ποδόσφαιρο

Μην «πυροβολείτε» τα παιδιά (σας), τα διώχνετε από το ποδόσφαιρο

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΖΩΡΖΟΥ

Τελείωσε το καλοκαίρι και όλοι πλέον έχουν μπει σε ρυθμούς σχολείων και ομάδων. Κάποιοι έχουν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα, καθώς οι απαιτήσεις είναι μεγαλύτερες. Οι περισσότεροι έχουν μπει σε… mood φιλικών αγώνων, αν εξαιρέσει τα παιδιά στις ΠΑΕ και στις ηλικίες Κ17 και Κ19, στις οποίες έχουν ξεκινήσει, ήδη, τα πρωταθλήματα της Super League.

Με ενδιαφέρον έχω παρακολουθήσει κάποια φιλικά ματς και βλέπω ότι οι προσδοκίες των γονέων είναι πολύ μεγαλύτερες από αυτές που θα έπρεπε να έχουν για τα παιδιά τους. Σε αγώνες, μάλιστα, που η δυναμικότητα της μιας ομάδας είναι πολύ υψηλότερη από της άλλης, τα σχόλια που ακούγονται είναι εξωφρενικά.

«Τι είναι αυτά ρε; Ούτε μια πάσα δεν μπορούμε να αλλάξουμε», «Τι σας φέρνουμε, αφού δεν έχετε μάθει τίποτα», «Τρέξτε λίγο ρε, δεν έχετε ψυχή;» και ένα σωρό άλλες τέτοιες «ομορφιές» ακούγονται στις εξέδρες. Και μιλάμε για φιλικά ματς… Σκεφτείτε τι έχει να γίνει στα επίσημα, που ξεκινούν σε λίγες μέρες.

Το πρόβλημα ότι αυτά τα ακούνε και τα παιδιά και σίγουρα αποκλείεται να γίνουν καλύτερα με τέτοια κριτική από τους γονείς τους. Στην ουσία αυτό που γίνεται από τους μεγάλους είναι να διώχνουν τα παιδιά τους από το ποδόσφαιρο και εν γένει από τον αθλητισμό. Τα ακούνε και οι προπονητές και πως περιμένετε να φερθούν στα παιδιά (σας), όταν εσείς οι ίδιοι τα εξευτελίζετε με τον τρόπο που αντιδράτε στις εξέδρες;

Προσωπικά παραδέχομαι τους γονείς που πάντα καταφέρνουν να ανεβάζουν την ψυχολογία των παιδιών τους, ακόμα και όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά είτε στο ποδόσφαιρο, είτε γενικότερα στην ζωή τους. Σίγουρα δεν είναι εύκολο να κρατάς την ψυχραιμία σου και να βοηθάς το παιδί σου, ακόμα κι όταν δεν τα έχει πάει καλά σε έναν αγώνα, όμως και η κριτική έχει τα όριά της.

Φανταστείτε αυτά τα σχόλια να τα έκαναν οι γονείς της αντίπαλης ομάδας για τα δικά σας παιδιά. Πως θα αισθανόσασταν; Το πιθανότερο είναι να έπεφτε ξύλο στην εξέδρα. Κι όμως τέτοια πράγματα λέγονται και ακούγονται από γονείς για τα δικά τους παιδιά!

Ο αθλητισμός είναι ωραίος ακόμα και όταν το επίπεδο δεν είναι στον υψηλότερο βαθμό του, διότι τότε μιλάμε για πρωταθλητισμό. Και δεν είναι όλοι τόσο ικανοί ή δουλεμένοι για να φτάσουν στο πιο μεγάλο επίπεδο, έστω κι αν καθένας δικαιούται να ονειρεύεται το καλύτερο. Ο υποβιβασμός, όμως, της προσωπικότητες των παιδιών είναι το χειρότερο που μπορεί να προσφέρει ένας κηδεμόνας στα παιδιά του.

Σταματήστε, λοιπόν, να «πυροβολείτε» τα παιδιά (σας). Τα διώχνετε από τον αθλητισμό και από το ποδόσφαιρο. Τα κάνετε χειρότερα και δεν τα βοηθάτε με το να τα… κράζετε και μάλιστα δημοσίως. Ο γονιός πρέπει να είναι υποστηρικτικός και όχι να δημιουργεί τέτοια πίεση στους μικρούς που να τους απομακρύνει από αυτό που αγαπούν.

Και πάρτε το χαμπάρι: Μέσι και Ρονάλντο γεννιούνται 2 στα 7,5 δισεκατομμύρια κατοίκων σε αυτόν τον πλανήτη…