Μύθοι, παραμύθια και πραγματικότητα για το ταλέντο στο ποδόσφαιρο

Μύθοι, παραμύθια και πραγματικότητα για το ταλέντο στο ποδόσφαιρο

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΖΩΡΖΟΥ

Η επιστήμη στο σύγχρονο ποδόσφαιρο έχει προχωρήσει τόσο πολύ που είναι, σχεδόν, αδύνατο να πιστέψει κανείς πως δεν έχει βρεθεί η «συνταγή» για να μετεξελιχθεί ένα παιδί από ταλέντο σε κορυφαίο παίκτη.

Κι όμως, ακόμα και οι ερευνητές και οι άνθρωποι που μελετούν το φαινόμενο δεν έχουν καταλήξει ποια είναι η σίγουρη μέθοδος για να συμβεί κάτι τέτοιο. Υπάρχει μια θεωρία, που δεν έχει επιβεβαιωθεί στην πράξη, ότι με 10.000 ώρες συστηματικής δουλειάς μπορεί κάποιος να γίνει εξπέρ στο είδος του.

Ένας Αμερικανός αποφάσισε στα 34 χρόνια του να παρατήσει τα πάντα και να ασχοληθεί μόνο με το γκολφ, στο οποίο είχε έρθει σε επαφή για πρώτη φορά, λίγους μήνες πριν. Αν η συγκεκριμένη θεωρία ισχύει, τότε έχει υπολογιστεί ότι το 2018 ο συγκεκριμένος τύπος θα έχει φτάσει στο επίπεδο του Τάιγκερ Γουντς ή απλά θα έχει μάθει πολύ καλό γκολφ. Σε πολλές περιπτώσεις, όταν αναφερόμαστε σε κάποιο παιδί το αποκαλούμε «ταλέντο». Η ερμηνεία του όρου είναι πως: ταλέντο είναι ένας άνθρωπος που έχει πολύ παραπάνω δεξιότητες στο είδος από το μέσο όρο των υπόλοιπων.

Φυσικά και το ταλέντο καλλιεργείται, αλλά ούτε η συγκεκριμένη παράμετρος αποτελεί το μοναδικό μυστικό της επιτυχίας. Ο Τζέιμς Μπανς, ο οποίος ήταν επικεφαλής της αθλητικής επιστήμης της Πρέμιερ Λιγκ και πλέον εργάζεται με επιτελικό ρόλο στο MLS πριν από ενάμιση χρόνο παραδέχθηκε: «Ως βιομηχανία του ποδοσφαίρου ακόμα μας είναι άγνωστο τι χρειάζεται για να γίνει κάποιος παίκτης στο κορυφαίο επίπεδο».

Μάλιστα, εκείνη την περίοδο είχε βγει μια έρευνα για τους παίκτες που μπαίνουν στις ακαδημίες των ομάδων της Πρέμιερ Λιγκ σε ηλικία κάτω των 10 ετών και αποδείχθηκε ότι μόλις το 0,5% φτάνει να γίνει βασικός στέλεχος της πρώτης ομάδας. Δηλαδή 1 στα 200 παιδιά… Και στην Ελλάδα είναι πια δεδομένη η μέθοδος Κέρβερ, η οποία βοηθάει στην εξέλιξη της τεχνικής και τον έλεγχο της μπάλας και σίγουρα ανεβάζει παιδιά. Ωστόσο, αν αναλογιστεί κάποιος πόσοι ζογκλέρ υπάρχουν και πόσοι από αυτούς μπορούν να παίξουν ποδόσφαιρο στο υψηλότερο επίπεδο, προφανώς καταλαβαίνουν ότι δεν αποτελεί ικανή και αναγκαία συνθήκη.

Ο Πελέ που ψηφίστηκε ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής του 20ου αιώνα έχει πει το εξής: «Δεν πιστεύω ότι υπάρχει αυτό που λένε ‘γεννήθηκε ποδοσφαιριστής’. Ίσως κάποιος να έχει μερικές ειδικές ικανότητες και ταλέντο, αλλά μου φαίνεται εντελώς άστοχο να λέγεται ότι ‘γεννήθηκε για να γίνει άσος στο ποδόσφαιρο’».

Πολλοί μιλούν για την ψυχολογία στον αθλητισμό και δη στο ποδόσφαιρο και πράγματι παίζει σπουδαίο ρόλο και δεν είναι μετρήσιμη. Η ψυχική δύναμη που αποκτάει ένας ποδοσφαιριστής από την παιδική ηλικία δεν «φτιάχνει» έχοντας δίπλα του έναν ψυχολόγο για να τον καθοδηγεί. Άλλωστε, ακόμα και παιδιά της ίδιας οικογένειας, με παρόμοια ερεθίσματα και πλάθουν τελείως διαφορετικούς χαρακτήρες.

Τα φυσικά προσόντα επίσης δεν εξασφαλίζουν την επιτυχία. Άλλωστε, στο σύγχρονο ποδόσφαιρο έχουμε τα δύο αντίθετα παραδείγματα που μονοπωλούν τις ατομικές διακρίσεις. Από την μια ο Κριστιάνο Ρονάλντο και από την άλλη ο Λίο Μέσι. Αναζητώντας κανείς το σωστό μονοπάτι για να γίνει κορυφαίος ποδοσφαιριστής, τελικά θα καταλάβει ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο.

Παιδιά που ήταν υπέρβαρα, όπως ο Ντιέγκο Μαραντόνα και ο Βραζιλιάνος Ρονάλντο, βρίσκονται μέσα στο top 10 των καλύτερων ποδοσφαιριστών όλων των εποχών. Σίγουρα υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί για ορισμένες θέσεις, όπως για παράδειγμα του τερματοφύλακα, καθώς πλέον ένας κοντός άνθρωπος δεν μπορεί να αντεπεξέλθει και να ξεχωρίσει στον συγκεκριμένο ρόλο, όμως κανόνας στο άθλημα είναι πως όλοι οι καλοί χωράνε, ανεξάρτητα από το μπόι τους.

Η ανάλυση που κάνουμε έχει σχέση με τις χώρες όπου στο ποδόσφαιρό τους υπάρχει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από την Ελλάδα η αξιοκρατία. Γιατί εδώ πέρα, δυστυχώς, κυριαρχεί ακόμα η πρακτική του ρουσφετιού και των δημοσίων σχέσεων και το μέλλον για όσους θα ήθελαν μεγαλύτερη δικαιοσύνη στο ποδόσφαιρο παρουσιάζεται ζοφερό…

Αυτή είναι η πικρή αλήθεια…