Ο… άμπαλος «ξαναχτυπά»!

Ο… άμπαλος «ξαναχτυπά»!

Μετά την τελική φάση των play off στους Κ17 και με την ποιότητα των ακαδημιών των ομάδων που συμμετείχαν, δυστυχώς ήρθε η στιγμή να παρακολουθήσουμε και την τελική φάση των Κ19.

Το δυστυχώς θα το εξηγήσουμε πιο κάτω.

Είναι χρήσιμο ωστόσο να αναφέρουμε πως σε τούτη την τελική φάση μετείχαν οι Κ19 των Άρη, ΟΦΗ, Γ.Σ. Καλλιθέα και Τρικάλων. Τα αποτελέσματα των ημιτελικών, λίγο έως πολύ γνωστά, ο ΟΦΗ κέρδισε τα Τρίκαλα στη διαδικασία των πέναλτι και ο Άρης την Καλλιθέα με 3-2, για να διαμορφωθεί έτσι το ζευγάρι του τελικού μεταξύ των ομάδων του ΟΦΗ και του Άρη.

Μέχρι εδώ καλά. Ομολογώ πως κανένα από τα δύο παιχνίδια δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να τα παρακολουθήσω με εικόνα παρά μόνο διαδικτυακά, έτσι η όποια εντύπωση και άποψη κι αν είχα ήταν λίγο έως πολύ υποκειμενική.

Μιλώντας με «μπαλαδόρους» της μεγάλης των μάναντζερ σχολής διαπίστωσα πως κάθε άλλο παρά ήσυχα ήταν τα πράγματα στο παιχνίδι του Άρη με την Καλλιθέα. Τώρα άμπαλος και εγώ, ξεκίνησα ρωτώντας να φτάσω στο τι πραγματικά συνέβη στο συγκεκριμένο ματς.

Οι παίκτες τελικά είχαν την δική τους συμμετοχή στο παιχνίδι κάνοντας το καθήκον τους και προσπαθώντας να παίξουν την μπάλα που ξέρουν και μπορούν.
Ωστόσο αρνητικός πρωταγωνιστής του συγκεκριμένου ημιτελικού ήταν ο διαιτητής της αναμέτρησης. Και τώρα δεν αναφέρομαι πλέον μόνο στις συζητήσεις με όσους ανεξάρτητους, ως προς τις ομάδες, θεατές που βρέθηκαν στο γήπεδο της Καρδίτσας. Είδα και βίντεο, που ευελπιστώ θέτοντας το στη διάθεση του διαχειριστή του σάιτ να το δημοσιεύσει προκειμένου να τεκμηριωθούν τα όσα προσπαθώ να περιγράψω.

Αυτό που προσπαθώ να περιγράψω είναι πρώτα και κύρια η ανάγκη ύπαρξης ουσιαστικής πληροφόρησης από τους ανθρώπους που ασχολούνται με την ενημέρωση, διαδικτυακή ή όχι, και την αναγνώριση της δύσκολης πραγματικά δουλειάς τους καθώς θα πρέπει να αφήνουν τις βιοποριστικές τους ανάγκες για να παρευρίσκονται σε τέτοιες κρίσιμες αναμετρήσεις. Φυσικά και η κρισιμότητα τους έχει να κάνει με την δουλειά που κάνουν οι ομάδες στις ακαδημίες τους και καλούνται να την παρουσιάσουν μέσα από τα πρωταθλήματα που συμμετέχουν και στην προκειμένη περίπτωση και στην τελική φάση αυτών.

Άρα η συμβολή των διαφόρων σάιτ που σκοπό έχουν την ανάδειξη της δουλειάς των ακαδημιών που καλλιεργούν οι ομάδες θα πρέπει να γίνει ανάγκη και να στηρίζεται από όλους έμεινε κάθε υγιή τρόπο, έτσι θα δυσκολεύονται οι συνήθεις αρνητικοί πρωταγωνιστές των αγώνων, που είναι οι διαιτητές, να προχωρούν σε σφυρίγματα ανάλογα των δημόσιων σχέσεων που θέλουν να καλλιεργήσουν για να πετύχουν την ανέλιξη τους.

Ακόμη η αντικειμενική αποτύπωση των αγώνων από τις ζωντανές περιγραφές στα εν λόγω σάιτ θα δώσει την δυνατότητα και στους ιθύνοντες του ποδοσφαίρου να έχουν έναν επιπλέον λόγω να σκέφτονται περισσότερο τις οποίες αποφάσεις τους για την αξιολόγηση τόσο της ανάγκης των αγώνων αλλά και των διαιτητών.

Η Ελλάδα μας είναι μία χώρα που την καλύπτει τις περισσότερες εποχές τον χρόνο ο ήλιος άρα δεν επιτρέπεται να παραμένουμε στο σκοτάδι με ότι αυτό συνεπάγεται με την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου στο επίπεδο ειδικά των ακαδημιών των ομάδων.

Και για να μην χάσουμε κι άλλο την μπάλα πρέπει να αναφέρω ότι στον συγκεκριμένο αγώνα οι κόποι των παικτών που μόχθησαν να πρωταγωνιστήσουν χάθηκαν από τα φαλτσοσφυρίγματα κάποιου κύριου, το (κ) με μικρό παρακαλώ, μιας και το αγωνιστικό μέρος της αναμέτρησης πέρασε σε δεύτερη μοίρα.

Η Καλλιθέα βρέθηκε γρήγορα να χάνει με πέναλτι που ακόμη ψάχνουν οι θεατές να καταλάβουν τι έχει γίνει, αποτέλεσμα στον εκνευρισμό των παικτών να έχει συμβάλει τα μέγιστα ο «ρέφερι» καθώς τις αποφάσεις του τις συνόδευε με ειρωνικά σχόλια σε παίκτες και προπονητή. Η ομάδα της Καλλιθέας έχασε την αυτοσυγκέντρωση της και σαν φυσιολογικό αποτέλεσμα ήρθε το 3-0 του πρώτου ημιχρόνου. Όταν τα μικρά παιδιά στην ανάπαυλα του ημιχρόνου καταφέρνουν να βρουν την αυτοσυγκέντρωση τους , αυτό από μόνο του λέει πολλά για την ποιότητα της δουλειάς που κάνουν οι προπονητές και οι ομάδες, όμως στην υπερπροσπάθεια να γυρίσουν το ματς και πάλι βρέθηκαν αντιμέτωποι με την μπάλα (στραγάλι) μιας κάποιας φάλτσης σφυρίχτρας.

Έχω την εκτίμηση πως οι άνθρωποι που διαχειρίζονται τα κοινά των ομάδων πρέπει να διαθέτουν τεράστια αποθέματα ψυχραιμίας για να μην κάνουν κάθε λίγο και λιγάκι την δική τους έκρηξη, αλλιώς δεν μπορώ και πάλι να δικαιολογήσω το να φτάνεις στην ισοφάριση του 0-3 και ο διαιτητής να γίνεται και πάλι ο ειρωνικός πρωταγωνιστής, με λόγια και με έργα, ενός αγώνα πρωταθλήματος και μάλιστα των ακαδημιών των ομάδων.

Ειλικρινά αν και «άμπαλος» δεν μπορώ να βρω κάποια λέξη για να δικαιολογήσω την λογική του παραλόγου ενός «άρχοντα» του σκότους, ωχ συγνώμη του αγώνα ήθελα να γράψω, για να πω στα παιδιά αυτά αλλά και στους προπονητές τους ακόμη ακόμη και στους γονείς τους πως οποία προσπάθεια και αν καταβάλλεται ο αγώνας και πάλι μπορεί να κριθεί από εξωαγωνιστικές «λεπτομέρειες».

Η αίσθηση της πίκρας που αφήνει μια ήττα από λάθη διαιτητών είναι πολύ πιο πικρή από την ήττα για αγωνιστικούς καθαρά λόγους και νομίζω πως ένα συγνώμη στα παιδιά αυτά θα ήταν η καλλίτερη απόδειξη ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο τα έχει όλα ανάγκη, από όποια ομάδα και αν προέρχονται και ιδιαίτερα αν η ομάδα αυτή, τα τελευταία χρόνια, δίνει συχνά το «παρών» της στην τελική φάση.

Κλείνοντας αυτή μου την αναφορά προς το φιλοθεάμον κοινό του σάιτ των ακαδημιών, θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη που δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να παρευρεθώ σε αυτή την σειρά των play off για να δώσω την πραγματική εικόνα και των αγώνων αυτών, όπως έκανα και με την τελική σειρά των play off στους Κ17. Δίνω όμως υπόσχεση πως στο μέλλον θα καινοτομήσω και θα είμαι εκεί και αλλού έστω και αν δεν μου… καλύπτει τα έξοδά ο Δημήτρης.

Αυτή είναι πράγματι η εικόνα…