Ο ρόλος της αθλητικής ψυχολογίας στην βελτίωση  των φυσικοθεραπευτικών αποτελεσμάτων

Ο ρόλος της αθλητικής ψυχολογίας στην βελτίωση των φυσικοθεραπευτικών αποτελεσμάτων

Γράφει η Σοφία Δρέττα – Φυσικοθεραπεύτρια
BSc, MSc, University of East London

Παραδοσιακά, η αποκατάσταση αθλητικών τραυματισμών εμπλέκει μόνο τις φυσικές πτυχές του τραυματισμού
(Petitpas & Danish, 1995). Παρόλα αυτά πιο πρόσφατα, η έρευνα έχει δείξει ότι οι ψυχολογικοί παράγοντες
αποτελούν αναπόσπαστο μέρος στην έκβαση της θεραπείας των αθλητικών τραυματισμών (Brewer, 2001).

Η εμφάνιση ενός τέτοιου τραυματισμού μπορεί να οδηγήσει σε πολλές αρνητικές ψυχολογικές αντιδράσεις, όπως
άγχος, κατάθλιψη, χαμηλή αυτοεκτίμηση και αισθήματα απομόνωσης (Leddy, Lambert, & Ogles, 1994; Petitpas &
Danish, 1995).

Αυτοί οι παράγοντες θα μπορούσαν ενδεχομένως να εμποδίσουν την καλή έκβαση των
αποτελεσμάτων ενός τραυματισμού. Έχει προταθεί ότι με την αντιμετώπιση αυτών των αρνητικών αντιδράσεων, η
ψυχολογική παρέμβαση στον αθλητισμό μπορεί να συμβάλει στην ενίσχυση της ανάρρωσης του (Williams, Rotella, & Heyman, 1998). Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω ποικίλλων δεξιοτήτων που επηρεάζουν την προώθηση θετικών συμπεριφορικών και συναισθηματικών αποτελεσμάτων, όπως οι ικανότητες αντιμετώπισης, το mental imagery, η θετική αυτοδιάθεση και ο καθορισμός στόχων (Hamson-Utley et al., 2008). Η γνώση αυτών των πληροφοριών ανοίγει την πόρτα για την εφαρμογή ενός προγράμματος ψυχολογικής παρέμβασης σε ένα φυσικοθεραπευτικό περιβάλλον.

Παρά την ισχυρή επιστημονική υποστήριξη ότι η ψυχολογική παρέμβαση ωφελεί τους τραυματισμένους αθλητές, φαίνεται ότι η ψυχολογία του αθλητισμού είναι ένας ευρέως ανεπαρκής πόρος στην αποκατάσταση τους (Petitpas & Danish, 1995). Ένας από τους κύριους λόγους που παρατηρείται αυτό το φαινόμενο είναι η έλλειψη
κατανόησης του ρόλου της παρέμβασης στον τομέα της αθλητικής ψυχολογίας μεταξύ των επαγγελματιών υγείας
(Hemmings & Povey, 2002). Αυτό συμβαίνει γιατί πολλοί φυσικοθεραπευτές δεν λαμβάνουν επίσημη και
ολοκληρωμένη εκπαίδευση των ψυχολογικών δεξιοτήτων στην αποκατάσταση, αλλά συχνά είναι ανοιχτοί σε
ευκαιρίες για περαιτέρω εκπαίδευση (Moran, 2002).

Εάν οι φυσιοθεραπευτές ενσωματώσουν τις ψυχολογικές αντιλήψεις και δεξιότητες στις καθημερινές
αλληλεπιδράσεις τους με τους ασθενείς, θα αντιληφθούν ότι η καλύτερα έκβαση των αποτελεσμάτων στην
αποκατάσταση ενός τραυματισμού αποτελεί σύνολο μιας πιο θετικής εμπειρίας (Ninedek & Kolt, 2000). Όταν οι
ασθενείς έχουν πρόσβαση στις προαναφερθείσες δεξιότητες, έχουν την ικανότητα να επιτύχουν την ταχύτερη
δυνατή αποκατάσταση. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα θα συνδυάζεται ιδανικά με το
πρόγραμμα φυσικής αποκατάστασης ως συνιστώσα της ψυχικής αποκατάστασης για ανάκαμψη (Earnshaw, &
Harwood, 2002).

Η συνολική ψυχική ευημερία του αθλητή διαδραματίζει ζωτικό ρόλο στην αποκατάσταση τραυματισμών. Για το
λόγο αυτό είναι απαραίτητη ανάγκη οι επαγγελματίες υγείας να μπορούν να αναγνωρίζουν τα ψυχολογικά
αποτελέσματα ενός τραυματισμού και να συνεργάζονται στενά με τους αθλητικούς ψυχολόγους, ώστε να
διασφαλίζεται ότι ο αθλητής λαμβάνει ολιστική προσέγγιση.