Το παράδειγμα του μπαμπά Τσαλχάνογλου και αν είναι απαραίτητη ή όχι η παρουσία μάνατζερ

Το παράδειγμα του μπαμπά Τσαλχάνογλου και αν είναι απαραίτητη ή όχι η παρουσία μάνατζερ

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΡΓΩΜΕΝΟΥ

Ο ποδοσφαιριστής της Λεβερκούζεν Χακάν Τσαλχάνογλου τιμωρήθηκε από την FIFA αρχικά και στη συνέχεια από το CAS και χάνει το υπόλοιπο της σεζόν, από τη στιγμή που του ανακοινώθηκε ποινή αποκλεισμού τεσσάρων μηνών! Η υπόθεση του Τσαλχάνογλου ξεκίνησε ουσιαστικά το 2011 όταν ο τότε 17χρονος ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στην Καρλσρούη και η Τραμπζονσπόρ είχε καταθέσει στον παίκτη πρόταση για να τον αποκτήσει.

Η ομάδα από την Τουρκία είχε διαπραγματευτεί με τον πατέρα του Χακάν και οι δύο πλευρές είχαν δώσει τα χέρια για συμφωνία. Η Καρλσρούη όμως παράλληλα είχε προσφέρει επαγγελματικό συμβόλαιο στον ποδοσφαιριστή το οποίο επίσης υπέγραψε μέχρι το 2013! Οι Τούρκοι όμως όταν ενηνερώθηκαν για την εξέλιξη της υπόθεσης και της παραμονής του Χακάν στη Γερμανία, πήγαν στη FIFA για να βρουν το δίκιο τους. Ωστόσο μέχρι να βγει απόφαση ο παίκτης συνέχιζε κανονικά την καριέρα του και η Καρλσρούη τον έδωσε στο Αμβούργο και από εκεί κατέληξε στη σημερινή του ομάδα, Λεβερκούζεν, έναντι 14,5 εκατομμυρίων ευρώ!

Με την FIFA τωρα σχεδόν έξι χρόνια μετά να επιβάλλει στον παίκτη ποινή αποκλεισμού τεσσάρων μηνών, τιμωρόντας έτσι και τη Λεβερκούζεν η οποία δεν είχε καμία απολύτως ανάμιξη στην υπόθεση.

Με αφορμή όμως την υπόθεση αυτή το ερώτημα που προκύπτει είναι αν τελικά θα πρέπει οι πατεράδες να εκπροσωπούν τους γιους τους και να “ονομάζουν” τους εαυτούς τους μάνατζερ. Διότι όλο αυτό το μπέρδεμα προήλθε μετά από ανάμιξη του πατέρα του Χακάν ο οποίος ανέλαβε την υπόθεση ως μάνατζερ.

Σίγουρα ο πατέρας Τσαλχάνογλου αυτό που σκέφτηκε ήταν το καλύτερο για τον γιο-πελάτη του και παράλληλα σε βάθος χρόνου δικαιώθηκε βλέποντας τον Χακάν να πωλείται έναντι 14,5 εκατομμυρίων ευρώ και να είναι πλέον βασικός στη Λεβερκούζεν. Αλλά η απειρία και ίσως η υπερπροστατευτικότητα του πατέρα προς τον γιο του να ήταν η αιτία προκειμένου να δημιουργηθεί όλο αυτό το θέμα. Για αυτό και εδώ είναι το ερώτημα που υπάρχει αν τελικά θα πρέπει να υπάρχει μάνατζερ για τα παιδιά σε τέτοιες ηλικίες και κατά πόσο θα πρέπει οι γονείς να έχουν άποψη όσον αφορά τις συμφωνίες μεταξύ ομάδων.

Βέβαια όταν μιλάμε για παρουσία μάνατζερ σε τέτοιες ηλικίες θα πρέπει και αυτοί από την πλευρά τους να είναι διακριτικοί και να μην “βαφτίζουν” τον κάθε “πελάτη” τους Ρονάλντο και Μέσι. Έτσι ώστε και οι γονείς να μην έχουν και τις τεράστιες απαιτήσεις τα παιδιά τους να παίξουν μόνο σε… Ρεάλ και Μπαρτσελόνα.

Για αυτό και επίσης αυτό είναι ένα λεπτό ζήτημα και για το αν θα πρέπει οι μάνατζερ να είναι τόσο “ενεργοί” σε μικρές ηλικίες ή αν θα πρέπει να υπάρχουν και κάποια όρια. Δεν είναι υπερβολή και πλέον είναι σύνηθες φαινόμενο να υπάρχουν παίκτες ηλικίας 11 και 12 ετών και ήδη να εκπροσωπούνται από μάνατζερ!